**คำเตือน**
ตัวละครในเรื่องมีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมตามขนบธรรมเนียมประเพณีไทยที่มีต่อผู้อาวุโสกว่าหรืออายุน้อยกว่า
รวมถึงการใช้คำพูด กิริยาท่าทาง และความคิด โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
บทที่ 2 นักเรียนกราบ
"นักเรียนกราบ.."
"สวัสดีครับ/ค่ะ"
เสียงบอกทำความเคารพดังขึ้นและตามด้วยเสียงเอ่ยคำสวัสดีขึ้น เมื่อมีบุคคลหนึ่งเดินเข้ามาในห้อง ก่อนจะวางหนังสือที่ถือมากับโต๊ะหน้าห้อง ตอนนี้ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบเหมือนกับไม่มีใครอยู่ในห้อง ใบหน้าคมที่มีแว่นบดบังนั้นกวาดสายตามอง ก่อนที่จะวางสัมภาระอื่นๆลง บนใบหน้ามีร่องรอยฟกช้ำอยู่อย่างชัดเจน โดยเฉพาะที่มุมปากด้านซ้าย แน่นอนว่าทุกคนนั้นก็ต้องมองอย่างไม่วางตา..
"เอาล่ะครับ...เปิดหนังสือหน้า291 วันนี้เราจะมาขึ้นเรื่องกลศาสตร์กันนะครับ..."
แล้วตัวเองก็หันไปหากระดานเพื่อเขียนหัวข้อตามที่ตัวเองได้บอกกับนักเรียนไป นักเรียนในห้องที่เห็นเช่นนั้นก็หยิบสมุดปากกาหนังสือมาพร้อม พอเขียนไปได้จนจะเต็มหน้ากระดาน ก็หันมาทางนักเรียนของเขาที่กำลังก้มหน้าก้มตาจดสิ่งที่อยู่บนกระดาน แต่สายตาก็ดันไปสบกับสายตาอีกคู่ที่จ้องมองเขาอยู่ เขาจึงย่างก้าวไปหาช้าช้า
"เธอมีอะไรหรือเปล่า เดชฤทธิ์...ไม่จดหรอครับ?"
"จดทำไมอ่ะครับ เมื่อยมือเปล่าๆ...อีกอย่างเรื่องนี้ผมเรียนไปแล้ว"
"แต่เธอจะไม่มีอะไรอ่านสอบนะครับ อาจารย์ออกตามในสมุดนะครับ"
"ก็ผมไม่จด.. มีปัญหาอะไรมั้ย..ครับ?"
เมื่อดินที่อยู่ข้างๆเห็นท่าไม่ดี ก็รีบจับแขนห้ามเดย์ไว้ทันที ก่อนจะหยิบสมุดปากกาของเดย์ขึ้นมาวางให้พร้อมหนังสือด้วย เดย์เห็นแบบนั้นก็ถึงกับจิ๊ปากเล็กน้อย ก่อนจะเปิดสมุดพร้อมมองหน้าอาจารย์ไปป์ไปด้วย คนโดนจ้องหน้าก็ส่งยิ้มให้บางๆตอบไป ก่อนที่เดย์จะก้มหน้าลงไปจดวันที่ลงสมุดและเริ่มจดสิ่งบนกระดานลงไป อาจารย์ไปป์เห็นแบบนั้นก็ยกยิ้มขึ้นอีกครั้ง และก่อนที่จะเดินกลับไปเขาก็เดินไปอีกฝั่งของโต๊ะเรียน ไปหาดินที่อยู่อีกฝั่งแทน แล้วก็เอามือจับบ่าดินเบาๆ ก่อนจะก้มลงไปพูดข้างๆหูของดินว่า
"ไปพบอาจารย์ดลภัทร์ที่ห้องพักครูตอนพักเที่ยงด้วยนะครับ..."
"..ค...ครับ..."
แล้วอาจารย์ไปป์ก็เดินไปหน้าห้องดังเดิม เมื่อเห็นว่าอาจารย์ไปป์เดินไปแล้ว เดย์และเพื่อนๆในกลุ่มที่นั่งในบริเวณนั้นก็หันมามองดินทันที แล้วเป็นเดย์ที่จับแขนดินพร้อมพูดว่า
"ไม่ต้องไป"
"ไม่ได้ปะ? ถึงไม่อยากก็ต้องไปปะวะ?...เดี๋ยวหาว่ากูไม่เคารพเขา แล้วก็หาเรื่องตัดทุนกูอีก..."
เมื่อเดย์ได้ยินเช่นนั้นก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา แน่นอนว่าเพื่อนคนอื่นๆในกลุ่มก็เช่นเดียวกัน ก่อนที่เดย์จะพยักหน้ารับเป็นเชิงว่ารับรู้แล้ว
"แต่กูไม่ยอมให้มึงไปคนเดียวหรอก..."
"ห๊ะ?..อะไรนะ?.."
"ไม่มีไร มึงรีบจดดิ เดี๋ยวก็จดไม่ทัน มึงมาขอลอก กูไม่มีให้นะว้อย.."
"ไอ้นี่..."
ย้อนไปเมื่อเย็นวันเกิดเรื่องชกต่อย
"เฮ้อ...ป่ะ..ไปนอนกับกู วันนี้มึงคงไม่อยากกลับไปหาพี่มึงใช่ปะล่ะ?.."
"อืม...กูไปนอนบ้านมึงละกัน..."
เดย์กอดคอดินแล้วพาเดินไปตามทางเดินในโรงเรียนในเวลาเย็นๆเกือบค่ำนี้ ทั้งสองเดินเล่นหยอกเย้ากันไปตามทาง มีวิ่งไล่กันบ้าง ตบหัว ขี่คอขี่หลัง ไล่เตะกันบ้าง เรียกว่า ดูเป็นภาพของเพื่อนที่สนิทกันมากๆเลยทีเดียว ทั้งสองเดิยมาถึงบริเวณหน้าโรงเรียน ก่อนที่เดย์จะโทรหาลุงขับรถที่บ้านให้มารับตัวเองกับเพื่อนตัวเอง
"มึงงง...ดูนี่ดิ.."
"เฮ้ยย ได้ไงวะ ไปไม่ชวนไอ้พวกแม่ง...อิ่มไปดิสัส"
"...ถ้ามึงอยากกิน...มากินกับกูก็ได้นะ" เดย์ยิ้มด้วยสีหน้าทะเล้นใส่ดิน แน่นอนว่าก็โดนเจ้าดินศอกใส่อย่างไม่ใยดี
"เหอะๆ พ่อมึงดิ..." และทั้งสองก็ออกไปยืนรอหน้าโรงเรียน พลางหยอกเย้าแหย่เล่นกันไป
แต่ในขณะที่กำลังเล้นกันอยู่นั้น ก็เกิดพลาดกัน แล้วก็เซไปชนเข้ากับบุคลากรของโรงเรียนที่เดินออกมาจนเซล้มทับไปตามๆกัน เดย์ที่เห็นแบบนั้นก็รีบเข้าไปช่วยให้ดินลุกขึ้นจากอีกคนที่ล้มทับไป
"ขอโทษครับอาจารย์! ผมไม่ได้ตั้งใจ! ผม.......พี่ดิว?!?"
"ดิน?!"
เดย์มองหน้าทั้งสองคนสลับกันด้วยใบหน้าที่งุนงงกับทั้งสอง ใครวะ? ไปรู้จักกันตอนไหน? และเมื่อดินตั้งสติได้ก็เลยรีบถอยห่างจากอีกคนที่เขาล้มลงไปทับทันที
"ผมขอโทษครับ ที่ล้มไปทับ...อาจารย์"
"เราเรียนที่นี่หรอ? แล้วก่อนหน้านี้หายไปไหนมา? ทำไมไม่ติดต่อพี่บ้าง?"
อาจารย์พูดไปพร้อมกับเดินเข้าใกล้ดินเป็นเนืองๆ ดินเลยถอยห่างขึ้นเรื่อยๆ เดย์เห็นแบบนั้นจึงเข้าแทรกกลางระหว่างทั้งสองคนและดันให้ดินไปอยู่ด้านหลังตัวเอง
"ถอยไป..." เดย์พูดด้วยน้ำเสียงก้าวร้าวอย่างเห็นได้ชัด แต่อาจารย์คนนั้นก็นิ่งไป "กูบอกให้ถอยไป..."
"พูดกับอาจารย์แบบนี้หรอ! ไอ้เด็กนี่!"
"ทำไมล่ะห๊ะ!? มีปัญหาอะไร!?"
"เดย์! พี่ดิว! พอ! หยุดได้แล้ว!" ดินรีบแยกทั้งสองออกจากกันทันที
"ผมขอนะ...เรามันจบกันไปแล้วอ่ะพี่ดิว..."
'ดิว' ทำเพียงมองหน้าเจ้าคนพูดและอีกคนที่อยู่ด้านหลังดินสลับกัน ก่อนจะกำหมัดแน่น แล้วเดินเข้าไปใกล้ทั้งสองแล้วพูดด้วยสีหน้าที่บ่งบอกว่าตอนนี้รู้สึกอย่างไง
"นี่แฟนเราหรอ?..."
"ไม่..."
"ใช่...มีอะไรมั้ย?"
"ไอ้เดย์!.."
ทั้งสามมองหน้ากันอีกรอบ ฝั่งเดย์นั้นมองดินที่ตะคอกเสียงใส่ตัวเอง ทำไมต้องมาขึ้นเสียงด้วยวะ? โกรธอะไรขนาดนั้น? ฝ่ายดิวที่ยืนอยู่ตรงหน้าทั้งสองก็มองเดย์กับดินสลับกัน มือใหญ่ก็กำหมัดแน่น พร้อมง้างหาเรื่องได้ตลอดเวลา...
"คุณหนูครับ..."
"......."
เมื่อเดย์ได้ยินน้ำเสียงที่คุ้นเคยเรียกตัวเขาก็หันไป ก็เจอกับรถคนสีขาวคุ้นตามาจอดเทียบฟุตบาทที่พวกเขายืนอยู่ เดย์เห็นแบบนั้นก็ลากให้ดินขึ้นรถไปกับเขา ก่อนที่รถนั้นจะออกตัวจากตรงนั้นไป ดิวก็ได้แต่มองตามไปจนสุดสายตา...
"ใครวะ?..."
"......ไม่มีอะไรมึง...."
"แต่เมื่อกี้มันไม่เหมือนว่าไม่มีอะไรปะวะ..."
"..........."
ตอนนี้ทั้งคู่นั่งกันอยู่คนละฝั่งของเบาะรถด้านหลัง หันหน้ากันไปคนละทางเลยด้วย แต่ฝั่งที่ดูอึดอัดมากกว่าชาวบ้านเข้า ก็คงเป็นคงที่โดนถามนั่นแหละ ดินนั่งบีบตัวเองจนแทบจะสิงไปกับรถสายตาก็มองออกไปนอกกระจกที่ตอนนี้มีแต่แสงไฟจากไฟข้างถนน
"ไอ้ดิน...มึงอยู่กับกูตลอดอ่ะ...มึงคิดว่ากูดูมึงไม่ออกหรอวะว่ามึงปิดบังอะไรกูอ่ะ..."
"ไอ้เดย์...มันไม่มีอะไรมากไง..."
"ไม่มากหรอวะ?....ไม่มากยังไง?!!"
"ทำไมมึงต้องขึ้นเสียงใส่กูวะ?!"
"แต่เมื่อกี้อ่ะ..มันจะเข้ามาหามึงนะเว่ย!" เดย์ขึ้นเสียงพร้อมกับเขวี้ยงกระเป๋าลงบนพื้นรถพร้อมหันหน้าไปหาดินและจับเข้าที่แขนทั้งสองของดิน การกระทำนั่นทำให้ลุงชัยที่ขับรถอยู่สะดุ้งมาเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรออกไป
"เจตนาไหนขนาดหลับตาแม่งก็รู้..."
"แล้วมันยังไงวะ..."
"ก็กูไม่ชอบให้ใครมามองมาก้าวก่ายมึงแบบนั้นไงวะ..."
"มึงเป็นอะไรกับกูรึไงถึงมาหวงกูแบบนี้อ่ะ..."
พอโดนดินพูดแบบนั้นใส่เดย์ก็นิ่งไปเลย ก่อนจะปล่อยดินออกจากมือใหญ่ของตัวเอง แล้วก็ไปนั่งหันหน้าชนกระจกอย่างเดิม ฝ่ายดินเองก็เช่นกัน... และตลอดทางทั้งคู่ก็ไม่พูดอะไรกันอีกเลย บรรยากาศค่อนข้างแย่มากเลยทีเดียว...
จนเมื่อรถมาจอดที่หน้าโถงทางรถของคฤหาสน์หลังใหญ่ในซอยหนึ่ง ลุงชัยจัดการรีบลงจากที่นั่งคนขับไปเปิดประตูให้กับเดย์ที่นั่งอยู่ด้านหลังทันที เดย์ก็เอ่ยขอบคุณให้อย่างสุภาพและเคารพอีกคนที่เปิดให้ ก่อนที่เดย์จะเดินไปอีกฟากเพื่อจะไปเปิดประตูให้ดิน แต่ก็ช้าไปนิด ดินได้เปิดและลงรถเดินเข้าบ้านไปเองเรียบร้อยแล้ว นั่นทำให้เดย์รู้สึกเคืองนิดๆเหมือนกัน แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป เพียงแค่เดินตามเข้าบ้านไป
"ป้านา..สวัสดีครับ"
"อ้าว! คุณหนูดิน...ทำไมมาไม่โทรบอกป้าก่อนล่ะคะ"
"พอดี มากระทันหันไปหน่อยน่ะครับ มีรายงานด่วนกับคุณหนูของป้าน่ะครับ"
"อ่อ....จ่ะ...สวัสดีค่ะคุณหนูเดย์" ป้าหันไปรับไหว้ของเดย์ที่เดินตามเข้ามาเงียบๆ ดินเห็นแบบนั้นก็เลยเปลี่ยนเรื่องพาป้านาไปในครัว
"ป้านาครับบบ..ดินหิวจังเลยครับ ป้านามีอะไรให้กินบ้างหรอครับบบ"
"ตายจริง..ป้าไม่รู้ว่าคุณหนูดินจะมา เลยไม่ได้เตรียมของว่างไว้ให้เลย แต่ป้ามีเค้กช็อกโกแลตของโปรดคุณหนูอยู่นะคะ คุณหนูจะทานหรือเปล่าคะ?"
"เอาสิครับบบ ตอนนี้อะไรก็ได้ทั้งหมดแหละครับบ"
เมื่อทำการอ้อนอะไรเสร็จก็เดินตามป้านาเข้าไปในครัวที่อยู่อีกโซนไม่ไกลจากทางเข้าบ้านมากนัก เดย์ที่เห็นแบบนั้นก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมาพร้อมกับสีหน้าที่บ่งบอกว่าไม่พอใจที่อีกคนทำเป็นเปลี่ยนเรื่องเป็ฯเรื่องอื่น แต่ก็ไม่มีว่าอะไรออกไป ก็ยังคงเก็บกระเป๋าของดินไปเก็บที่ห้องด้วย..
"คุณหนูเดย์คะ มื้อเย็นเป็นต้มจืดหมูของโปรดคุณหนูนะคะ"
"ครับป้านา ถึงเวลาแล้วก็ตามเดย์ด้วยนะครับ"
"ได้เลยค่ะ"
เดย์เสตาจากป้านาไปมองอีกคนที่กอดป้านาไม่ห่าง เจ้าคนโดนจ้องก็จ้องกลับไม่ยอมแพ้เหมือนกัน ก่อนจะหันไปรับเค้กจากคุณแม่บ้านใจดีของเขา แล้วก็เอาไปกินที่โต๊ะในห้องรับแขกโดยมีป้านาถือถาดน้ำตามไปด้วย เดย์เห็นแบบนั้นก็ส่ายหัวนิดๆ ก่อนจะเดินขึ้นชั้นสองของบ้านไป..
"คุณหนูเดย์คะ ได้เวลาอาหารเย็นแล้วค่าา"
"ครับบ เดี๋ยวเดย์ตามไปครับบ.."
และหลังจากคำตอบรับนั้นไม่นาน เจ้าของเสียงนั้นก็มานั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารพร้อมหน้าพร้อมตากับคนในครอบครัวแล้ว
"วันนี้คุณท่านไม่กลับหรอคะ..."
"วันนี้คุณลุงมีประชุมด่วนน่ะค่ะป้านา คุณลุงเพิ่งโทรบอกเมื่อกี้เองค่ะ.."
'เดล' พูดขึ้น ซึ่งป้านาก็พยักหน้ารับ ก่อนจะเริ่มตักข้าวในจานให้ทีละคนบนโต๊ะอาหาร และทั้งสามคนก็กินข้าวกันไป โดยมีเสียงเจื้อยแจ้วของดินคลอเคล้าไปกับเสียงช้อนกระทบส้อมและจานไปในตัว ซึ่งขัดกับเดย์ตอนนี้ก็อารมณ์มาขุ่นมาก ได้แต่มองดินคุยกับพี่เดลไปอย่างสนุกปาก
และเมื่อมื้อเย็นจบลง ต่างก็แยกย้ายเพื่อที่จะเข้านอนเป็นสิ่งถัดไป ดินได้ทำการร่ำลาป้านาเพื่อขึ้นไปนอน... ถ้าถามว่าทำไมดูสนิทและรักป้านาจังเลย ก็ตั้งแต่มาอยู่ที่บ้านของเดย์ ป้านาก็คอยปลอบคอยหาข้าวหาน้ำหาขนมให้กินและยังคอยดูแลและให้คำแนะนำต่างๆแก่ดินเยอะมาก เรียกว่าเหมือนแม่คนที่สองเลย แบบว่าถ้าที่โรงเรียนจัดงานวันแม่ ดินก็จะเอาป้านาไปแล้วล่ะ ป้านาเป็นคนดีมาก ใจดีใจกว้าง เอื้ออารีมากๆ ไม่เคยดุหรือว่าดินเดย์เดลแบบจริงๆจังๆสักที โกรธยากหายไว เรียกว่าทั้งบ้านก็รักป้านาทั้งบ้านแหละนะ...
"อาบน้ำ..."
".........."
"ไอ้ดิน..อาบน้ำ..."
"จิ๊...รำคาญว่ะแม่ง...."
แต่ก็ลุกไปตามที่อีกคนบอก ไม่ใช่อะไร แค่รำคาญ ลุกไปอาบให้มันจบๆจะได้ไม่ต้องมาทนฟังมันบ่นหรืออะไรอีก ลุกหนีไปอาบนี่ล่ะ จะได้ไม่ต้องต่อล้อต่อเถียงกับมันต่อ...
และทั้งสองก็อยู่ในชุดนอนพร้อมนอนเต็มที่ และแน่นอนว่าก็ยังไม่พูดกัน ถึงแม้จะนอนเตียงเดียวกันก็เถอะ ดินมองเดย์ที่เดินออกมาจากห้องน้ำหมาดๆและตรงดิ่งมานั่งที่เตียงด้วยท่อนบนที่ไม่ใส่อะไร...เห็นแก่หน้ากูบ้างเถอะไอ้เดย์ รู้ว่าหุ่นดี โชว์อยู่นั่นแหละ..
"กู...."
และเดย์ก็เป็นคนเปิดประเด็นขึ้นมา ดินที่นอนเล่นโทรศัพท์อยู่ก็เหลือบตามองอีกคนแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป เงียบและรอฟังว่าอีกคนจะพูดอะไรต่อ
"กูขอโทษ...ขอโทษที่...ที่ขึ้นเสียงใส่มึงอ่ะ..."
"รู้ทั้งรู้ว่ามึงไม่ชอบ...แต่กูก็ยังทำ...กูขอโทษ..." คนเอ่ยก็คอตกไปเหมือนกัน
"...กู...."
"ไอ้นี่...." แล้วก็ถีบเจ้าคนที่อยู่ข้างเตียงให้ตกเตียงไปอย่างไม่ใยดี "ทำซึ้งทำซาก..."
"เอ้า!? กูง้อกูขอโทษมึงอยู่นะ! ถีบกูทำไมเนี่ย"
"ก็มึงมันน่าหมั่นไส้ พูดเหมือนมึงเป็นพระเอกละครงั้นอ่ะ..."
"ถ้าไม่พูดแบบนั้นมึงจะยกโทษให้กูหรอวะ..."
"........."
ก็จริง คนจะขอโทษก็ต้องขอโทษดีๆให้เป็นพิธีการทางการ ไม่ใช่ขอโทษแบบขอไปทีแบบนั้นให้ตายยังไงก็ไม่ยกโทษให้หรอก ใครที่ไหนก็คงไม่ยกโทษให้ นอกจากจะแม่พระพ่อพระมาโปรดเท่านั้นแหละ แต่ขอโทษที พอดีเป็นคนบาป..
"เออ...ขึ้นมาได้ละ ปิดไฟ นอนได้แล้วไอ้ห่า" แล้วก็วางโทรศัพท์ไว้ที่โต๊ะหัวเตียง พร้อมปิดโคมไฟที่หัวเตียงฝั่งตัวเอง คนที่โดนถีบตกเตียงไปเมื่อกี้ก็ลุกขึ้นแล้วก็ไปปิดไฟอย่างที่อีกคนว่า ก่อนจะเดินมาทิ้งตัวนอนกอดอีกคนก่อนที่จะกดเปิดไฟเล็กในห้องแล้วก็ปิดโคมไฟไปเหมือนกัน
ปัจจุบัน - พักเที่ยง
"อาจารย์เรียกผมมามีอะไรหรือเปล่าครับ?..."
"เข้ามาก่อนสิ..."
"ไม่เป็นไรครับอาจารย์..."
"มาเอาเอกสารไปให้เพื่อน..."
เมื่ออีกคนพูดแบบนั้นพร้อมหยิบซองเอกสารขึ้นมาวางบนโต๊ะของตัวเอง ดินก็เลยมองอีกคนอีกรอบ ก่อนจะเข้าไปใกล้อีกคนเพื่อเอาถุงซองเอกสารไปแจกเพื่อนตามที่อีกคนสั่ง แต่จังหวะที่เอามือไปจับถุงเพื่อจะเอามาถือหิ้วไว้ ฝ่ายอาจารย์ก็เอามือใหญ่ของตัวเองมาจับไว้ก่อน
"พี่ดิว!"
"อะไร...เดี๋ยวนี้แตะต้องไม่ได้เลยหรอ..."
"ที่นี่มันโรงเรียนนะครับ...พี่...อาจารย์จะทำอะไร ก็ดูสถานที่บ้างนะครับ..."
"......."
"ถ้าไม่มีอะไร...ผมขอตัวนะครับ..."
"เดี๋ยว...."
ดิวเอื้อมมือไปคว้าเข้าที่มือเล็กของอีกคนที่หันหลังทำท่าจะเดินออกไป ดินที่โดนรั้งแบบนั้นก็หยุดยืนอยู่กับที่เหมือนรอว่าอีกคนจะพูดอะไรต่อ...ทำไมเป็นคนใจอ่อนแบบนี้ว่ะดิน! สะบัดมือเขาไปดิ! จะให้เขารั้งไว้ทำไมวะ!?
"...คือพี่...."
"......"
"คืนดีกันนะดิน..." เมื่อดินได้ยินแบบนั้นก็หันหน้าไปหาอีกคนทันที.. อะไรนะ? คืนดีกัน?...
"หมายความว่าไงอ่ะพี่..."
"ที่ผ่านมาอ่ะ พี่ไม่รู้หรอก ว่าพี่ไปทำอะไรให้เราโกรธอ่ะ แต่พี่ขอโทษ...เพราะงั้น คืนดีกันนะ... พี่คิดเรื่องเราตลอดเลยรู้มั้ย ตั้งแต่เราหายไปอ่ะ..."
"พี่ดิว...ผมว่า..." ดินแกะมือดิวออกแทบจะทันทีที่อีกคนพูดจบ ..ว่าแล้วเชียวว่าต้องเรื่องนี้...
"เรื่องเราอ่ะ....มันจบตั้งผมทิ้งพี่แล้วปะพี่..."
"....ดิน...." เขาจับมืออีกคนขึ้นมากุมไว้
"ผมขอโทษนะพี่...แต่ผมว่า พี่พอเถอะครับ..." แล้วดินก็เอามือออกมาจากการจับกุมนั้น ก่อนจะเดินออกไปจากห้องพักครู...
"มันเรียกไปทำไรวะ..."
"พูดดีๆ ไอ้เดย์ อยากโดนกูถีบหรือไง?"
"เออ กูขอโทษ...แล้วสรุปโดนเรียกไปทำไร..."
"...ก็....." ตอนนี้เพื่อนในแก๊งทั้งโต๊ะหันมามองดินเป็นตาเดียว...
"เอางานมาให้มึงนี่ไง!" แล้วก็วางถุงเอกสารลงตรงโต๊ะหน้าพวกเพื่อนๆดังปัก! แสดงถึงความหนักของถุงเอกสารนั้น แน่นอนว่าเมื่อคนอื่นๆเห็นแบบนั้นก็เริ่มโอดครวญตั้งแต่ยังไม่ได้ทำ
"กูลาตายถึงสอบมิดเทอมเลยนะ"
"ไอ้นี่! กลับมาก่อน!!"
"ฮืออออ กูไม่พร้อมมมมมมมมมม"
ธาถึงกับส่ายหัวพรืดกับกองเอกสารตรงหน้า รู้ว่าของคนทั้งห้อง แต่ถ้าภาพรวมมันเยอะขนาดนี้ ลองคิดซิ ว่าแค่คนคนเดียวทำ มันจะเยอะขนาดไหน! ฮือออ ธาไม่สู้ ธาขอลาออกไปเลี้ยงไอ้ทุยน้อยที่บ้านยายดีกว่า ฮืออ
"เออ...รีบขึ้นห้องเหอะ ต่อไปเรียนวิชาเสรี"
"อ่า..."
และทั้งหมดก็พากันขึ้นห้องไป เพื่อเตรียมตัวเรียนในคาบต่อไป คาบเรียนเสรี เป็นคาบเดียวที่นักเรียนดูกระปรี้กระเปร่าที่จะเรียนและหาความรู้มากที่สุด เพราะนอกจากจะให้นักเรียนเลือกกันเองแล้ว ยังไม่บังคับอีกด้วย ใครไม่เข้าก็นอนรอเฉยๆที่ห้องไปได้เลย...ดีกว่านี้มีอีกไหม-
"เฮ่ยย ไอ้เดย์ กูลืมเอาผ้ากันเปื้นมาอ่ะ"
"เอ้า ไอ้นี่....อ่ะนี่ เอาไป"
"ขอบใจมึง..."
วิชาที่เดย์กับดินเลือกน่ะหรอ... ทำอาหารยังไงล่ะ! ถ้าถามว่าทำไมถึงเลือกเรียนวิชานี้ เพราะอาจารย์ไม่เคร่งมาก แถมให้ใช้ครัวตามใจชอบด้วย คนชอบทำอาหารอย่างดินเรอะที่จะไม่เข้ามา เดย์หรอ ตามเขามา ทำอาหารเป็นศูนย์ ความหวังคือติดลบ มาเป็นลูกมือได้อย่างเดียว
"วันนี้ไม่มีหัวข้อแน่นอนตายตัว แต่เป็นหัวข้อใหญ่ดีกว่า...อาหาร..ที่พวกเราทำได้ครั้งแรก แต่ประยุกต์ความโมเดิร์นเข้าไปให้ดูเข้ากับสมัยมากขึ้น...พวกเราลองทำดูนะ..."
"ครับ/ค่าา"
เป็นไงล่ะ บอกแล้วว่าชิวล์และไม่เคร่งมาก ไม่เลยสักนิด สบายกว่านี้ก็คือเปิดปาร์ตี้ร้องเพลงโห่ร้องกันแล้วล่ะ... เมื่อดินได้รับหัวข้อก็ไม่รอช้าที่จะไปหยิบวัตถุดิบมาเตรียม แน่นอนว่าฝั่งเดย์ก็เช่นกัน เพราะอาหารที่ทำได้ครั้งแรกของเขาทั้งคู่ก็คือ ไข่เจียว ....
"ไข่เจียวว่ะ...ยากเลย..."
"นั่นดิ....ผสมผสานความโมเดิร์น...." พอคิดไปคิดมาก็กลายเป็นผักเหี่ยวกันซะแล้ว....
"ไอ้เชี่ยธา เร็วๆดิ๊"
"เออ!! ผมก็รีบอยู่น่าพี่!" ห่า เร่งอยู่ได้
ธากร่นด่ารุ่นพี่ในใจ และ เอ่ยตอบรุ่นพี่ในวิชาเสรีไปพร้อมกับใส่รองเท้าไปด้วย วิชาที่เลือกลงเรียนสำหรับธาน่ะหรอ...ฟุตบอล น่ะนะ... แน่นอนว่าอีกคนก็ตามมาด้วย...
"ไอ้อ้าย! มึงก็ด้วย ไอ้ห่า พวกมึงแม่งช้าทั้งคู่ เร็วเด้!"
"คร้าบบบ"
ทำไมต้องมาเจอแม่งในวิชาเสรีด้วยวะ... ธามองหน้าอ้ายค้างไปด้วยสายตาที่อาฆาตพอควร ก่อนจะเดินผ่านแบบเฉี่ยวๆอีกคนไป... อ้ายที่โดนทำแบบนั้นใส่ก็ได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา แล้วก็เดินตมอีกคนออกไปที่สนาม
"อ๊าาาาาา เมื่อยว้อยยยย"
"ไปทำอะไรกันมาล่ะพวกมึงสองตัว หน้าอ่อนเพลียทั้งคู่เลยนี่หว่า...แหน๊ หรือว่าาาา"
"ไร้สาระละมึงอ่ะไอ้เดย์"
"เอ้า! กูก็จะบอกว่าพวกมึงไปเล่นบอลกันเหนื่อยอ่อนไงง มึงคิดไปไหน โว๊ะ"
"ไอ้นี่..."
"ฮ่ะๆๆๆ"
ตอนนี้ทั้ง4นั่งพักเหนื่อยกันอยู่ที่ห้องหลังจากที่เพิ่งเรียนวิชาเสรีมาหมาดๆ ที่นั่งชิวล์ได้เพราะอาจารย์คาบต่อไปไม่มา เลยไม่ได้เรียนกันแหละนะ เพื่อนส่วนใหญ่ก็เลยลงไปดูกีฬาข้างล่าง มีแต่พวกเขาและเด็กเนิร์ดเด็กเรียนบางคนที่ยังอยู่บนห้อง... ในขณะที่คุยโวยวายกันอยู่นั้นก็มีคนเดียวที่ไม่หือไม่อืออะไรกับเขาซะเท่าไหร่..
"ไอ้ดินแม่งเป็นอะไรวะ?...หลับหรอ!?"
"ชู่ว!- มึงแม่งเสียงดังว่ะ ปล่อยมันนอนไป๊..."
"อ่ะครับผัวของเพื่อนนน แหม ห่วงกันดีจริงนะมึงเนี่ย...ทำอย่างกะเป็นผัวเมียกันจริงๆ..."
"ถ้าไอ้ดินได้ยินที่มึงพูดแม่งคงได้ลุกมาต่อยปากมึงแหกแน่ได้ธา...ช่วงนี้แม่งยิ่งเหมือนผู้หญิงตอนเป็นเม็นอยู่ข้าง ไม่รู้เป็นห่าอะไร..."
"มึงไปขัดใจอะไรมันเปล่าล่ะ..."
"กูออกจะคนดี จะทำอะไรมันทำไมวะ"
ธาพยักหน้าพร้อมเบะปากให้เหมือนเชื่อกึ่งไม่เชื่อให้กับเจ้าคนที่กำลังพร่ำเพ้อเพ้อฝันในโลกของตัวเองอยู่ จ้า พ่อคนดี ดีแตกอ่ะดิ-
---------------------------------------------------------
เย่ ก็จบไปอีกตอนนน ตอนที่ 2 แล้วนะครับทุกคน!
ฝากติดตามด้วยนะครับ...
สำหรับใครที่สงสัยว่าทำไมดินถึงไปนอนบ้านเดย์ เพราะสองคนนี้มีซัมติงกันบางอย่าง รอดูต่อไปนะครับบบ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น